AP in Abrona-rapport: ALLE gezondheidsgegevens vallen onder Wbp!

De Autoriteit Persoonsgegevens (voorheen College Bescherming Persoonsgegevens) heeft snoeihard geoordeeld over de manier waarop Stichting Abrona met werknemers communiceert die zich ziek melden. Het rapport naar aanleiding van het AP-onderzoek maakt duidelijk dat volgens de AP een leidinggevende al snel in overtreding is als hij/zij vragen stelt aan de werknemer over de ziekmelding.

Lees meer…

Verzuim en politiek

In mijn tweede blog direct een reactie op een reactie, want ik hoor nog wel eens dat lezers mijn teksten (ook bijvoorbeeld mijn columns in CS Verbindt!) te politiek getint te vinden. Dat is spannend om te horen en welke politieke kleur er bij die tint past, werd overigens niet aangegeven. Voor alle duidelijkheid: de teksten in een blog of column van mijn hand zijn geen afspiegeling van mijn politieke voorkeur. Mijn insteek is: meer aandacht voor de oorzaken en minder voor alleen de gevolgen, zoals de media vooral doen. En hoe ongewenst die aandacht ook is, het is een neutrale boodschap.

Lees meer…

Verzuimpercentages versus verzuimkosten

Iets wat ogenschijnlijk makkelijk lijkt, kan alleen daarom al een lastige kwestie tot een extra complex probleem promoveren. Een schoolvoorbeeld hiervan is het werken met verzuimpercentages. Werken met verzuimpercentages kan overigens ontzettend breed zijn. Iemand die verzuimdagen vertaalt naar een verzuimpercentage. De Arbodienst die de verzuimdagen deelt door 365 kalenderdagen om zo een lager percentage te scoren. Een afdeling die het 3e verzuimjaar en het loonsanctiejaar niet meetelt om een norm te halen. Of een verzekeraar die om het verzuimpercentage vraagt om de juiste risico-inschatting voor een verzuimverzekering te maken. Allemaal werken ze met verzuimpercentages. Ook worden de verzuimpercentages gebruikt door ze te vermenigvuldigen met de jaarloonsom om zo uit te rekenen wat verzuim kost. Dat dit een bijzonder risicovolle manier van rekenen is, zal ik aan de hand van een voorbeeld uitleggen.

Lees meer…

Meer marktwerking in het hybride stelsel WGA?

De regeling WGA kent voor gedeeltelijk arbeidsgeschikten een hybride verzekeringsstelsel, oftewel een keuze voor de werkgever tussen een publieke verzekering bij het UWV of kiezen voor het WGA-eigenrisicodragerschap. Veelal met een private verzekering. Diverse onderzoeken laten zien dat er geen level playing field is tussen de publieke en de private markt. De verzekeraars stapten 1 voor 1 ook de WGA-markt uit vanwege de megagrote verliezen en het ongelijke speelveld waarbinnen geen concurrentie mogelijk is. Bovendien zou het risico nog groter worden met de komst van de samenvoeging vast en flex per 2017. Het eigenrisicodragerschap WGA is dan niet alleen meer voor werknemers met een vast dienstverband maar ook voor werknemers met een flex-dienstverband. Asscher is met het wetsvoorstel ‘verbetering hybride stelsel WGA’ de private verzekeraars tegemoetgekomen om zo te zorgen dat het hybride systeem met keuzemogelijkheid tussen UWV of het eigenrisicodragerschap met private verzekering blijft bestaan.

Lees meer…