Dit is een oud nieuwsbericht. De inhoud kan inmiddels achterhaald zijn door recentere ontwikkelingen.
Uitgelichte opleidingen:

Ontdekken + omdenken = ontdenken?

Het is volop lente, de zonnepanelen loeien kilowatts op het dak van de school en op 19 mei liggen ze er alle 104 precies een jaar op. Ik ben benieuwd of we de 2,5 megawatt halen. Ook wel leuk: sinds we vorig jaar met onze poging om groen les te kunnen geven zijn gestart, is ons energieverbruik opeens met meer dan 40% gestegen. Vroeger was het verbruik 2.400 kilowatt per jaar, nu is het opeens 3.600 kilowatt? Navraag levert bij zowel leverancier als netwerkbeheerder een prachtig antwoord op: dat komt door het verbruik voor de (slimme) meter. Op die manier is bijna niet te controleren hoeveel energie we nu eigenlijk zelf verbruiken of juist door de ‘slimme meter’ weg lekt bij het schooltje. Humor. En er komt nog een iets vermakelijks onze kant op, want van 19 mei is het maar een klein stukje naar 25 mei. En 25 mei is de grote dag; de dag van de AVG. Waar staan we nu eigenlijk als het gaat om de AVG en verzuim en arbeidsongeschiktheid? Een kleine samenvatting van het speelveld zoals dit nu, eind april 2018, in elkaar zit.
Nederland – Europa

Door de afwijkende wijze waarop verzuim en arbeidsongeschiktheid in Nederland ten opzichte van de rest van Europa zijn ingeregeld (de oorzaak doet er niet toe en de werkgever is 12 jaar financieel verantwoordelijk) wordt Nederland ‘veel harder’ door de AVG geraakt. Alle andere landen hebben de claimbeoordeling al sinds eind jaren 40 van de vorige eeuw goed geborgd door de splitsing in risque social (circa 75% van de Europese arbeidsongeschiktheid) en risque professionel (circa 25%). Nederland zal door dit verschil nog sneller (waarschijnlijk al dit jaar) een nog groter tekort aan bedrijfs- en verzekeringsartsen krijgen.

Bedrijfsartsen

Veel bedrijfsartsen hebben het veel te druk en kijken voorzichtig naar de mogelijkheden voor taakdelegatie. Waar het de taakdelegatie door casemanagers betreft zijn de bedrijfsartsen op z’n zachts gezegd ietsjes minder enthousiast door de gang van zaken in de afgelopen jaren. Casemanagers die niet alleen tot over hun oren in de medische dossiers zitten, maar daar inhoudelijk nog wat van vinden ook. Niet zo handig en dus veel te repareren, bijvoorbeeld door nog betere opleidingen waarbij bedrijfsartsen meer worden betrokken (in de beoordeling en lessen). Ook is extra borging vanuit het register Taakdelegatie van de Stichting Register Specialistisch Casemanagement een extra optie waaruit een bedrijfsarts vertrouwen kan putten en op basis waarvan een vruchtbare samenwerking kan plaatsvinden.

Belangenverenigingen en dienstverleners

Beroepsvereniging NVAB (bedrijfsartsen), arbodiensten en de branchevereniging OVAL sturen met name op taakdelegatie door de ‘praktijkondersteuners’ van de bedrijfsartsen. Dit zijn BIG-geregistreerde professionals die met name bij verzuim op medische gronden, circa 30% van al het verzuim op de eerste verzuimdag, de bedrijfsarts prima kunnen ondersteunen. Voor het relationele verzuim, de andere 70% van al het verzuim op de eerste verzuimdag, zijn hun medische skills en talenten minder nodig. De Taakdelegatie op basis van praktijkondersteuners vanuit de medische invalshoek dekt derhalve slechts een beperkt deel van de lading.

Te veel door een medische bril kijken bij de claimbeoordeling zal straks een grote surprise opleveren (nou zeg, hoe kan dat nou?); het zal uiteindelijk leiden tot een onnodige medicalisering van verzuim. Een werknemer komt de spreekkamer binnen met relationele problemen (thuis en/of op het werk) en in plaats dat daar de oplossing wordt gezocht, gaat de werknemer weg met spanningsklachten. Het verzuim is medisch gelegitimeerd (de nota overigens ook). Het is juist deze aanpak van symptoombestrijding waar arts/onderzoeker mevrouw Huber en haar instituut (IPH) de (medische) wereld van bewust willen maken.

Wanneer we kijken naar tal van dienstverleners is het bijna onvoorstelbaar dat er zelfs deze maand nog steeds adviezen aan (grote) werkgevers worden gegeven om het Eigen Regie model voor verzuim te implementeren. De leidinggevenden worden ‘as we speak’ vrolijk getraind en vol goede moed gaan ze minder dan 1 maand voor ingang van de nieuwe wet als casemanager aan de slag. Zelf de intake voor verzuim doen, mogelijkheden uitvragen, verzuimverlof geven, bepalen wanneer de bedrijfsarts wordt ingeschakeld. Onder het mom van ’verzuim is gedrag’, ‘een beetje stout zijn mag’, ‘de AVG is niet werkbaar en we zijn nog met de AP in gesprek’, mag het allemaal wel?

Werkgevers en leidinggevenden

Heel veel (publieke) werkgevers die nu met het Eigen Regiemodel werken, de leidinggevende die de casemanager is en het verzuim en/of de mogelijkheden uitvraagt, zullen moeten ontdenken. Google geeft nog geen betekenis en Word laat een pracht van een rode streep onder het woordje zien, dus ik geef je de betekenis zoals ik die bedacht heb. Ontdenken is het combineren van anders denken en vandaaruit oplossingen vinden (omdenken) en ontdekken (nieuwe wegen zoeken). Dit in plaats van iets steeds een andere naam geven maar in essentie hetzelfde blijven doen.

Dus het Eigen Regiemodel met de leidinggevende als casemanager werd ‘dynamische inzetbaarheid’ en is nu uitgekomen bij het voeren van het ‘goede gesprek’. Jammer, maar het goede gesprek tussen leidinggevende en werknemer is tijdens het verzuim over het verzuim en/of de mogelijkheden (ook) na 25 mei niet aan de orde. Uitzondering hierop zijn de gesprekken over de re-integratie nadat de bedrijfsarts heeft aangegeven welke mogelijkheden er zijn. Voor de variant op verzuimverlof, het bepalen van het moment wanneer een werknemer naar de bedrijfsarts kan/mag door de leidinggevende, maakt de datum van 25 ook niets uit; net zo min toegestaan als dat het daarvoor ook al was.

Casemanagers verzuimbegeleiding

Ditzelfde geldt voor de casemanager verzuimbegeleiding, de verzuimcoach of de arbeidsdeskundige die de werkgever bij de verzuimbegeleiding ondersteunt. In tegenstelling tot wat partijen en zelfs een beroepsvereniging roepen over het voeren van ‘het goede gesprek’ over het verzuim. Nu al niet toegestaan en na 25 mei speel je helemaal met vuur. Het goede gesprek over de re-integratie kun en mag je pas voeren wanneer je van de bedrijfsarts of de casemanager Taakdelegatie (namens de bedrijfsarts) bericht over de mogelijkheden hebt gekregen.

Bij de beroepsgroep van casemanagers zien we nog een ander hardnekkig misverstand, en wel dat de verzuimbegeleiding en de taakdelegatie door dezelfde casemanager op hetzelfde dossier mogen worden uitgevoerd. Dat mag namelijk niet. En Taakdelegatie voer je volgens de AP niet adequaat uit door een of ander vragenlijstje te laten stempelen en dat te gebruiken om verzuim uit te vragen.

Verzuimsystemen

De wereld van de verzuimsystemen staat op z’n kop. Te vaak lees en hoor ik nog berichten dat een verzuimadministratie best met een database voor de salarisadministratie kan worden gekoppeld. Of dat de bestaande verzuimsystemen op een paar hiccups na eigenlijk best al wel voldoen. (Er deden alleen de eerste paar maanden van dit jaar al meer dan 250 studenten examen, dus je hoort nog wel eens wat.) Zelfs een rapport van de bedrijfsarts waarin bijvoorbeeld de mogelijkheden voor de re-integratie staan vermeld, mag niet eens per mail worden verstuurd! Privacy begint echt een dingetje te worden. Volgens mij had zelfs ene mijnheer Zuckerberg onlangs ook een beetje last van wat oprispingen en hiccups, alleen ligt hij niet zo snel wakker van een boete van 5 of 10 miljoen.

AP-bovineperson verhalen

Dan de prachtige AP-cowboy verhalen. Ik moet oppassen, want moet cowboy trouwens tegenwoordig niet wat meer genderneutraal zijn; cowperson dus? Hmm, maar dan komt die arme cow er weer bekaaid vanaf. Even zien, dan maken we dat ook koe genderneutraal: dat wordt dan bovine. Ehhh, waar was ik gebleven? Oh ja, de AP-bovineperson verhalen, het lijkt wel theater, geweldig gewoon. Zo maar even wat voorbeelden van de koude grond:

  • Ze gaan het eerste jaar toch nog niet handhaven;
  • Als je maar kunt laten zien dat je er al een beetje mee bezig bent dan valt het
    allemaal best wel mee;
  • We zijn met AP in gesprek dus tot die tijd verandert er nog helemaal niets;
  • Zo kunnen we niet werken en het schuurt met ‘Poortwachter’;
  • Zelfs UWV is niet AP-proof, dus het loopt wel los;
  • Laat je niet gek maken, de soep wordt niet heet gegeten en trouwens: hoe groot is de pakkans nou eigenlijk helemaal?

Stel je nou eens voor dat Aleid (Wolfsen, voorzitter AP) nog steeds vlammend ambitieus is en (Europees) wil scoren. Dat de AP er snel wat meer budget bij wil hebben, laten we zeggen miljoentje of 100 meer. En dan gelijk ook een stuk of 250 mensen erbij, staat lekker op je CV. Wat ga je dan doen? Dan ga je meteen knallen en heb je een short list met klinkende namen en dan ga je handhaven. De Kamer op z’n grondvesten laten trillen en de politieke bobo’s horen zeggen dat het zo echt niet verder kan, dat er meteen moet worden ingegrepen om in Brussel niet voor aap te staan. Het eerste succesje is al binnen; de Nederlandse Autoriteit Persoonsgegevens wordt voorzitter van een taskforce van de WP29, de verzameling van Europese privacytoezichthouders, voor het Europese onderzoek naar Uber.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *