Dit is een oud nieuwsbericht. De inhoud kan inmiddels achterhaald zijn door recentere ontwikkelingen.
Uitgelichte opleidingen:

De nieuwste ontwerpen voor de Verzuimmode van 2017

De lente komt eraan en op de catwalks van de Verzuimmode showen alle bekende ontwerpers hun nieuwste creaties. Prachtig om te zien dat veel van de kunstzinnige uitspattingen dit jaar voortvloeien uit de emoties die de conventie van de modepolitie met haar ontwerpvoorschriften heeft veroorzaakt. Velen halen hun schouders op en vinden de voorschriften eigenlijk niet zo moeilijk; de ontwerpers mogen voor hun creaties geen wit of zwart gebruiken en blauw en geel zijn de verplichte modekleuren dit jaar. Voor de ontwerpers blijkt het echter geen doen en zij verzetten zicht tot het uiterste; alle creativiteit gaat uit naar een fundamentele ontkenning van de voorschriften.

Kwestie van interpretatie

De spotlights gaan aan, het publiek verdwijnt in het zwart van de achtergrond en op de klanken van een stevige beat stapt het eerste model in een prachtig wit schijnsel gracieus de catwalk op. De ontwerper geeft speciaal bij deze oogverblindende en adembenemend mooie zwart-witte jurk zelf het commentaar aan het aanwezige publiek. “De extreme schoonheid van het natuurlijke vraagt om een extreme aanpak; ik moest voor deze creatie in alles zo out-of-the-box om tot een natuurlijke symbiose van huid en stof te kunnen komen. De vloeiende overgangen van weefsel naar materie en weer terug, ademen een vanzelfsprekende eenheid uit en voelen als natuurlijk, het wit van de huid en het zwart van het haar. De vervagende accenten die ontstaan door de overgang van wit naar zwart gaven me uiteindelijk de vleugels die ik nodig had om tot het inzicht te komen dat zwart en wit in essentie niet bestaan! Ik heb deze creatie daarom in een nieuwe dimensie, namelijk de lichaamseigen kleurstellingen ontworpen en het zwart en wit van de stof zo overbodig gemaakt.”

Op een andere show liep een mannelijk model, type stoere blik met brede kaaklijnen, op rode sneakers in een basic zwarte jeans met het opschrift GEEL op de broekspijpen en een katoenen wit shirt met het opschrift BLAUW over de catwalk. Daar vervoerde de speaker het publiek met de baanbrekende en creatief bij de combinatie passende suggestie, dat de ontwerper door het centraal stellen van de kleuren BLAUW en GEEL meer ruimte heeft laten ontstaan om los van de voorschriften naar de echte waarde van de creatie te kunnen kijken. Het harmonieus samengaan van de gekleurde opschriften maakten dat de onderliggende kleurstelling verder niet relevant was.

Enthousiaste reacties en iedereen helemaal blij over de meer dan geslaagde en grensverleggende pogingen van de alom bewierookte ontwerpers die toch maar mooi de meest prachtige creaties hadden laten zien. De wereld van de verzuimmode had het geflikt, ze hadden die domme veel te ver uit het hok komende en zich overal tegenaan bemoeiende modepolitie toch maar mooi een poepie laten ruiken. Hoe kun je anders nog werken en een goed product afleveren? Nu weten zij ook eens wat de echte waarde van de creatie is voor de ontwerpers, makers en hun klanten!
Even adembenemend prachtig waren de vele sierlijk zwart-op-wit geschreven bekeuringen die de modepolitie aan de klanten van de verontwaardigde ontwerpers uitdeelde. Hoezeer ze ook van mening zijn dat het niet klopt, dat er onwerkbare situaties ontstaan, dat wit geen wit en zwart geen zwart is, maar dat het een kwestie van interpretatie is, maakt allemaal niet uit; zwierig en met levendige krullen verschijnen op papier handhaving op basis van cijfers met vele nullen…

Catwalk van het verzuim

Op de catwalk van het verzuim gebeurt op dit moment hetzelfde; ontkenning, anders noemen, niet noemen, interpreteren, ‘niet zo centraal stellen’, ontdokteren, inzetbaarheid, demedicaliseren, honderdduizend soorten verlof en of ja, verzuimverlof, of nee we noemen het een generiek inzetbaarheidsprofiel. Wacht, nee nog beter; nieuw arbobeleidprofiel of ‘grensverleggend oplossen’ in plaats van ziek melden. En we vragen de mogelijkheden niet uit, nee de leidinggevende en de werknemer analyseren de mogelijkheden samen, dat is echt wat anders. Briljant en hoe onwijs mega skyhigh out-of-the-box! Ik betrap mezelf erop dat ik bijna enthousiast word dat we via een omweg toch gewoon de beleidsregels van de AP aan de laars kunnen lappen zonder ze aan de laars te lappen. Enzo. Ofzo. Welzo. Hoezo. Toch, niet dan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *